HiT 2003 - Harderwijk

Daar stonden ze dan, bepakt en bezakt, klaar om te gaan. Waarheen? De HIT natuurlijk! De Rowans hadden zich, onder leiding van Freddy ingeschreven voor de primitieve zwerfhike. Iedereen was er bijna helemaal klaar voor, Stijn, Sven, Tobias en Lennaert moesten eerst nog even bij de AH langs om hun ontbijt / lunch / tussendoortje te kopen. Maar toen dat eenmaal voorelkaar was konden ze gelijk vertrekken. Na een niet al te lange autorit kwamen de Rowans aan op het terrein van HIT Harderwijk. Het zonnetje scheen, de lucht was blauw. Heerlijk weer dus om een stukje te gaan wandelen. Snel op zoek dus naar de leiding van de Primitieve Zwerfhike, die waren makkelijk te herkennen omdat het toevallig ook de leiding was die de Rowans als leiding hadden toen ze nog welp en verkenner waren. Na het handjes schudden en inschrijven kregen de Rowans het bericht dat er geen vuur gemaakt mocht worden in de bossen. Dat was een beetje een teleurstelling. Iedereen had zich wel verheugd op een groot en gezellig kampvuur na het wandelen. Na de grote gezamelijke opening, met vlag hijsen en al, gingen de Rowans snel op pad. Met een best wel zware rugzak op de rug liepen de Rowans in de richting waarvan Freddy had gezegd dat de eerste post was. Hij bleek gelijk te hebben, bij de eerste post knutselden de Rowans een naam bordje en snel gingen ze weer verder. Bij de tweede post zouden ze paaseieren gaan zoeken maar die waren door het vorige groepje allemaal al weggehaald. Toen hebben de Rowans maar hun LUPA’s opgegeten. Nou, om een lange tocht kort te maken. Tegen de avond kwamen we aan op het kampterrein.Daar hebben we (zelfbestelde) Pizza gegeten en een spannend avondspel met een hele felle zaklamp gespeeld. Omdat er geen kampvuur gemaakt mocht worden staken we binnen in het clubhuisje ,dat bij het kampterrein stond, de openhaard aan en hebben we daar tot ver na bedtijd marshmellows liggen roosteren en warme chocolademelk gedronken.De Rowans sliepen onder een groot oranje zeil, dat kennen jullie vast wel, Freddy en Sven hadden hier een mooie primitieve tent van in elkaar geknutseld. Het was wel wat koud.

Toen iedereen weer wakker was hebben de Rowans en andere HIT gangers eerst ontbeten en zijn ze toen maar snel op pad gegaan. Omdat wij de vorige dag zo goed de weg wisten gingen er nog twee gezellige meiden met ons mee. De tocht van dee dag was wel even iets langer dan die van de vorige dag. De leiding zei toen ze bij de derde post aan kwamen, dat de Rowans toch een kleine 20 Kilometer gewandeld hadden. Waarschijnlijk nog wel meer dan dat. Toen konden we weer vrolijk verder naar het kampterrein, dit was nog eens een heel eind wandelen. Gelukkig kwamen we een snackbar tegen langs de weg. Daar hebben we toen maar meteen patat en frikandellen gegeten. Na deze stevige hap kon iedereen er weer tegen en gingen de Rowans meteen door naar het kampterrein. Dit lag midden op een militair oefenterrein, het was er heel erg zanderig en overal lagen kogelhulzen. Daar hebben we toen snel weer onze primitieve oranje tent opgezet. Dit keer kregen we van de leiding ook nog wat plastic zodat we een deur in onze tent konden maken. Omdat iedereen erg moe was zijn de Rowans wat vroeger naar bed gegaan.De volgende en laaste dag begon erg zonnig en het werd eigenlijk alleen maar zonniger. Dus het was weer lekker weer om te wandelen. Ze zeggen altijd dat de laaste loodjes het zwaarst wegen. Nou dat gold ook voor de Rowans. Gelukkig kwamen we dit keer weer een wegrestaurantje met hele lekkere koffie, taart en aardige serveersters tegen. Toen we na een lang stuk lopen eindelijk op het eindpunt van de HIT aankwamen was iedereen toch eigenlijk wel heel erg moe. De Rowans moesten nog wel even, samen met alle andere zwerfhikers op de groepsfoto. Daarna werden ze opgehaald door de vader van Dennis en de ouders van Tobias. Het waren drie hele gezellige, maar vermoeiende dagen geweest. En ik denk dat iedereen die avond snel naar bed is gegaan.

Einde.